Nieuws

22 augustus 2008

We zijn weer thuis! Na een lange reis zijn we gisterochtend rond 09.00 in de ochtend weer thuisgekomen en inmiddels is de eerste was al weer gedraaid en is het gras al weer gemaaid. Bijna net alsof we nooit weg zijn geweest. Maar dat is wel zo.

Na het inpakken van de koffers en het opruimen van het appartement zijn we, in onze oranje-outfit het OS-terrein opgegaan om, met Inge, nog naar het synchroonzwemmen te gaan kijken. Voor die tijd hebben we nog even rustig wat gedronken in het Samsung Olympic Games Home. Dit Samsung-huis is een ontmoetingsplaats, met airconditioning, voor sporters en naaste familie. Waar je ook ‘gratis’ (is toch wel een verademing in vergelijking met HHH) wat kunt drinken (ook bier, maar het was nog wat te vroeg) en de knabbeltjes op tafel klaar staan.

Daarna hebben we het synchroonzwemmen bekeken. De dames wilden dit graag een keer zien. De wedstrijd betrof de vrije kür van de dames duetten in de voorronde. Dames kan ik overigens wel weglaten, want er doen alleen maar dames aan het synchroonzwemmen mee (waarom eigenlijk?). De wedstrijd werd gewonnen door de Russische dames Natasja …. en Natasja ……… De zusjes Van de Velde zijn ook doorgedrongen tot de finale (goed werk!).

Maar ook bij het synchroonzwemmen kun je als leek, want dat zijn we, toch wel een aantal dingen waarnemen. Dat zijn: synchroonzwemmen is ook weer een sport waarbinnen bijzonder hard gewerkt wordt. Dat kun je zien: mooie kunstige bewegingen, synchroon en lang onder water. Lang onder water en dan allerlei moeilijke bewegingen uitvoeren is een kunst, dat moet je echt hard trainen, probeer maar eens. En er is veel verschil tussen de echte top en wat daaronder zit. Je kunt met je eigen leken blote oog toch wel een beetje waarnemen welke stellen het goed doen en welke minder. En vaak is dat ook zo, niet altijd overigens. Soms, denk je, dit is toch wel heel aardig, maar dan denkt zo’n jury er toch wat anders over. Ook hier staan de beste stuurlui (wij dus) aan de wal.

Wat verder opviel: de in onze ogen (eigenlijk: oren) vaak verschrikkelijke muziek ,met veel duidelijk waarneembare tempo/ritme wisselingen. Is schijnbaar nodig, de bewegingen van de synchroonzwemster gaan vaak gelijk op met de muziek. Met als positieve uitzonderingen Mexico (een typisch Mexicaans muziekje, met trompetten enzo, hou ik wel van) en een vrije interpretatie van Paint it black van de Rolling Stones (het land ben ik vergeten).

Wat ook opviel is dat onze dames, ja zo zeg ik dat maar even, de enige waren met een iets vrijere choreografie (ik hoop dat ik hiervoor het juiste woord gebruik). Onze dames waren zo goed als enige die niet alle kunstige bewegingen gezamenlijk steeds op hetzelfde moment uitvoerden. Er waren andere landen, vaak de lager geklasseerden, die dat ook niet deden, maar daarvan kon je zien dat dat de bedoeling niet was. Bij onze dames kon je zien dat het de bedoeling wel was. Dat was leuk om te zien, onze dames werden uiteindelijk 9e, maar wat mij betreft onderscheidden ze zich, door deze vrije(re) interpretatie in positieve zin van de rest.

Ja en toen begon de terugreis. Om zes uur hadden we OHL gevraagd om in ons appartement aanwezig te zijn en de overdracht van en het appartement en onze borg te regelen en we hadden hen ook gevraagd om op dat moment een taxibusje voor het vervoer naar het vliegveld voor ons te regelen. Om zes uur al, vroegen Lia en Eva? Is dat niet veel te vroeg? Het was in ieder geval vroeg, maar Roelie en ik wilden geen enkele risico in bouwen dat we onze vliegtuigje naar huis zouden missen. Gelukkig verliep het allemaal voorspoedig, de taxi was er al om kwart voor zeven. Viel niet tegen.

Verder verliep de reis wel redelijk, het duurde wel lang, maar dat wisten we vooraf. Eerst van 00.15 tot ongeveer 6.30 van Singapore naar Beijing. Daar eerst wat geslapen en uitgerust op een hotelkamer. Hotelkamers kun je daar op het vliegveld huren voor een kwart van de dag. Wisten we niet, maar wellicht kan dat op Schiphol ook wel. Daarna nog Singapore in geweest, maar we waren (te) moe en dan is het toch wat minder leuk, daarna gekaart (31-en) gegeten en weer gekaart (harten jagen). Tenslotte om 22.30 inchecken, nadat we nog net even op de televisie (BBC) hadden gezien dat er op het vliegveld van Madrid een vliegtuig was verongelukt (dank voor de snelle berichtgeving BBC) en goed een uur later vliegen.

In tegenstelling tot onze vlucht van Beijing naar Singapore was dit vliegtuig wel vol, boordevol, met veel Nederlanders, met ook kleine kinderen (wat doen die allemaal in Singapore?). Kortom het was een lange vlucht van Singapore naar Amsterdam. Onze vlucht van Beijing naar Singapore was lang niet volgeboekt, het geen betekende dat we languit konden liggen op drie stoelen. Dat kon nu niet, hadden we wel op gehoopt.

Maar ook aan lange vluchten komt een eind. Landing op Schiphol 06.30! En om 07.30 zaten we in de Schiphol taxi richting Heerenveen. De taxi stond klaar! Instappen en wegwezen.

We hebben nu de tijd om even uit te rusten. Dat is nodig want er volgen nog een aantal drukke dagen, voor Inge, maar ook voor ons. Aanstaande maandag volgt eerst de thuiskomst van de Nederlandse OS-sporters. Er zijn nog gratis kaarten beschikbaar hoor ik net op het nieuws (Classic Arrow Rock, toch wel lekker om daar weer naar te kunnen luisteren), dan dinsdagavond ontvangst en huldiging in Eindhoven en tot slot hebben de sporters, alleen de medaillewinnaars, een ontmoeting met de Koningin en een huldiging in Den Haag op woensdag. Hierbij worden de naaste families van de sporters ook uitgenodigd. Overigens niet voor het bezoekje aan de Koningin trouwens, zou veel te druk voor Hare Majesteit worden.

Groeten uit Heerenveen,

Familie Dekker