Nieuws
vr 8 aug 2008 - Weblog naar Beijing, deel 11
|
8 augustus 2008 Over het Holland Heineken House of Huis wordt altijd heel lyrisch gedaan op tv. Je krijgt dan fantastische beelden te zien van een kolkende massa mensen die sporters huldigen die net fantastische prestaties hebben geleverd en dus fantastische prijzen hebben gewonnen. Mart Smeets vertelt ons dan hoe fantastisch de sfeer daar dan is en dat wordt dat met tv-beelden ondersteund.
|
|
|
Ik moet zeggen dat ik toch wel, op basis van onze ervaringen van 4 jaren terug in Athene, de behoefte heb dit enigszins te nuanceren. Het HHH is, en dat is waar, in de eerste plaats een ontmoetingsplaats van de Nederlandse supporter in Athene. Maar wie is nu die Nederlandse supporter? Heel grof wil ik die Nederlandse supporter even indelen in twee groepen. De eerste groep is de echte supporter. Mensen die naar de OS gaan voor de sport, of omdat ze die sport of verschillende sporten zo leuk vinden, of omdat ze, zoals wij, iemand kennen die ze willen aanmoedigen.
In Athene gingen we in onze onschuld, als echte supporter zijnde, na het halen van de bronzen medaille van Nederland op de 4 x 100 meter vrije slag estafette, in onze bezwete supportersoutfit naar het HHH. Kom je daarbinnen, moet je eerst je tas afgeven, die kan alleen maar in de weg liggen, wordt je gefouilleerd en wat zie je? Heren in driedelig grijs en dames in het lang. Dat was wel een beetje een afknapper. Ik verkeerde toen nog in de waan dat de OS iets was voor het volk. En dat is natuurlijk ook wel zo, maar dan moet als volk zijnde wel achter je breedbeeld zitten. Je moet niet ter plekke, zoals toen in Athene of nu in Beijing, willen zijn. Het kost je een vermogen, tot in het HHH toe. De OS in Athene toen of in Beijing nu is iets voor de rijkere deel van ons volk. Maar goed we hadden wat te vieren. Dus maar een pilsje besteld. Kan niet, moet je eerst bij de kassier bonnenboekjes kopen. Voor 50 euro of voor 100 euro meneer? Uh? Goed doe maar voor 50 euro dan. Kom je weer bij de bar, blijkt zo klein glaasje Heineken bier toch 3 euro te moeten kosten. Afknapper nummer twee. Het HHH bestaat uit een aantal verschillende ruimtes. Een disco-achtig deel voor de jeugd. Voor een deel zijn dat de lieve zoons en dochters van die mensen in driedelig grijs en/of die lange jurken. In het dit deel van het HHH vinden ook de huldigingen plaats. Dat huldigen is ook niks voor die mensen in driedelig grijs en in lange jurk, Dat is meer iets voor het jongere volk. In het HHH is ook een zaal met een enorm tv-scherm, daar kun je de verschillende wedstrijden volgen. In deze zaal zullen wij ons, als familieleden van zwemmers, zonder entreekaartjes, wel verzamelen, om onze zonen en/of dochters te kunnen zien zwemmen. Het is surrogaat, maar je bent toch fysiek wel een beetje in de buurt. Er is ook een restaurant waar je op niveau kunt eten. Het viel ons in Athene wat
Kort en goed: ik heb bij het HHH wat gemengde gevoelens. Mijn verhaal is natuurlijk wat negatief, maar het is er natuurlijk altijd wel erg gezellig. Je kunt er een goed gesprek hebben met andere supporters, zelfs met die in 3-delig grijs en lange jurk, je kunt er wat vieren etc. Kortom, ook tijdens deze OS zullen we ons gezicht nog wel een aantal keren laten zien in het HHH. Heineken blij, wij blij. Eind goed, al goed. Groeten uit Beijing, Familie Dekker
|
|
Vanaf nu kun je mij volgen op Twitter!
Ben je benieuwd naar mijn belevenissen op weg naar de Olympische... Lees meer


