Weblog

Weblog Inge Dekker, 5 januari 2009

Hallo allemaal.

Op de eerste plaats wil ik iedereen die in deze site duikt een gezond, sportief en leuk 2009 wensen. En wat ik daarin allemaal van plan ben, daarvan ga ik jullie geregeld via deze site op de hoogte houden.

Eerst wil ik nog teruggaan naar 2008. Aan het begin van een nieuwe jaar maak je voornemens, maar mag er ook nog tijd zijn om terug te blikken.

Na de Olympische Spelen in Beijing heb ik zes weken vakantie gehad. In die periode heb ik het vooral druk gehad met huldigingen en verplichtingen. Allemaal erg leuk. Aan het eind van de vakantie ben ik samen met Ranomi Kromowidjojo een weekje naar Mexico geweest. Daar hebben we zeven hele dagen helemaal niks gedaan behalve slapen, op het strand liggen en een paar culturele attracties bezoeken.

Eind september zijn we weer begonnen met trainen. Hoewel je het niet zou verwachten, ging het al vrij snel weer erg goed. In de evaluatie met mijn trainer, Jacco Verhaeren, had ik aangegeven dat ik het idee had dat ik zwaarder kon trainen en dat ik graag wat meer duurwerk en wisselslag wilde doen. Vanaf oktober tot december heb ik dit gedaan en dit is me zeer goed bevallen. De trainingen waren duidelijk zwaarder en daardoor ook uitdagender. De trainingsresultaten waren super. Hoewel ik wel af en toe wat last van mijn schouder had, heb ik echt hard getraind.

December is in de zwemwereld de maand van de wedstrijden, met achtereenvolgens de Swimcup in Eindhoven, de Europese kampioenschappen korte baan, dit jaar in Rijeka, en de NK Kortebaan, in Amsterdam. Tijdens de Swimcup ging het nog niet zo goed. Ik merkte dat ik nog niet voldoende uitgerust was om echt hard te kunnen zwemmen. De races waren wel goed ingedeeld, maar ik miste nog een beetje power om te vlammen. Een week later waren de EK kortebaan. Op de eerste dag stond de 100 meter vrije slag op het programma. Deze ging best goed. Jammer dat ik niet doorkon naar de halve finale, omdat Marleen Veldhuis en Ranomi sneller waren. Maar, in vergelijking met een week eerder was de 100 vrij nu zeker beter. Dit gaf mij vertrouwen voor de rest van het toernooi. Helaas werd ik toen ziek. Ik zei mijn persoonlijke 50 vlinder af, om nog enigszins goed te kunnen presteren op de 4x50 vrij estafette. En dat is me gelukt: met Marleen, Ranomi en Hinkelier Schreuder zwommen we een wereldrecord en werden we, uiteraard, eerste. De 100 vlinder persoonlijk verliep door een verkoudheid die ik had opgelopen niet goed en ik miste de finale. Het zat er gewoon niet in. Logisch wel, maar toch baal je. Ik wilde graag mijn titel verdedigen. Maar als je ziek bent, kun je niet hard zwemmen. 

Een week later stonden alweer de NK op mijn programma. Na de EK was mijn doel om dan op de ‘nationale’ maar beter voor de dag te komen. Helaas: met de verkoudheid werd het alleen maar erger. Ik voelde me echt niet goed. Toch ben ik op vrijdag naar Amsterdam afgereisd. Daar stond die dag de 4x100 vrij op het programma. Wij waren al wereldrecordhouders en omdat iedereen afgelopen halfjaar progressie heeft gemaakt, wilden we een aanval doen op het wereldrecord. Ik was snipverkouden, maar zo’n kans wilde ik, net als een week eerder, niet aan me voorbijgaan. Ik zwom een, naar omstandigheden, goede tijd. En de rest ook en zowaar nóg een wereldrecord. Al met al wel een aantal records gezwommen. Dat is erg leuk.

Maar ik wil meer. Ik weet dat ik ook persoonlijke records kan verbreken. Het komt er echter nog allemaal niet uit.

Daarom wil ik maandag 5 januari de trainingen gaan hervatten, ik heb er zin in! We hebben dan twee weken vakantie gehad, om bij te komen van alle wedstrijden. Bovendien hebben we nieuwe energie op kunnen doen voor dit nieuwe jaar. En in dit jaar zijn voor mij de WK in Rome hét doel. Daar wil ik pieken en ik heb er alle vertrouwen in. Ik heb al een aantal limieten gezwommen en wil er graag nog een paar halen. Voorlopig blijven we lekker thuis trainen. In het voorjaar zullen we op trainingskamp gaan en in de directe voorbereiding op de WK ook. Het laatste kwalificatiemoment voor de WK, die in juli worden gehouden, is de NK in april. 

O ja, bij deze wil ik het nationale vrouwen-waterpoloteam nog van harte feliciteren met de uitverkiezing van Sportploeg van het jaar. Hun gouden medaille in Beijing was uniek en verrassend en dat heeft terecht de doorslag gegeven. Er waren mensen die vonden dat het estafetteteam waarvan ik deel heb uitgemaakt, had moeten winnen. Ik heb er echter alle begrip voor dat wij déze titel niet hebben gewonnen. Weet je, we hebben vorig jaar weliswaar heel veel gewonnen, maar zelf hadden we er al geen rekening mee gehouden dat wij gekozen zouden worden tot Sportploeg van het jaar. Toch is het Sportgala met al die uitverkiezingen een geweldige avond geworden. Het is nu aan ons om dit jaar weer top te presteren, zodat we eind dit jaar wellicht wel Sportploeg van het jaar worden. Ook hierin zie ik een uitdaging.

Blijf deze site lezen want dan blijf je op de hoogte van mijn vorderingen.

Weblog naar Beijing, deel 18

Vandaag is het 19 augustus 2008. Vandaag begint het einde van onze reis. Vanavond om 18.00 uur gaan we ons appartement weer overdragen aan OHL, de verhurende organisatie, we hebben gisteravond wat opgeruimd en vanmorgen pakken we in. Na overdracht gaan we naar het vliegveld en enkele minuten na middernacht vliegen we huiswaarts. Eerst naar Singapore en van daaruit naar Amsterdam, waar we op de 21e rond een uur of zeven in de ochtend hopen aan te komen.

Weblog naar Beijing, deel 16

Ik werd door iemand gewezen op het feit dat een zich “supporter” noemend persoon een vraag gesteld had in het gastenboek van Inge’s site. Los van de toon van zijn vraag, klaarblijkelijk zijn “supporters” snel boos als hun idool (?) niet naar behoren presteert, is de vraag eigenlijk de volgende: “Inge zwemt slecht, maar komt daarna toch lachend het zwembad uit. Hoe kan dat?” Dat is een reële vraag, die kun je best stellen. “Supporters” hebben blijkbaar niet altijd een idee hoe dat werkt. En als je zo’n vraag stelt, dan kan dat gewoon onder je eigen naam, daarvoor hoef je jezelf niet “supporter” te noemen.

Weblog naar Beijing, deel 14

Zoals inmiddels duidelijk is geworden is Inge’s 100 meter vlinder niet echt uit de verf gekomen. Ze had plannen. Goud was niet aan de orde, dat wisten we vooraf. Tricky Lisbeth zou wel te snel zijn, was onze inschatting. Maar meedoen aan de plekken 5, 4 of 3 was onze hoop. Maar helaas. Het lukte niet. Waar het aan ligt? Inge weet het niet, haar coach weet het niet, dus wij weten het al helemaal niet.

Weblog naar Beijing, deel 12